اگه به من رای دهید

انتخابات شهرو روستا نزدیک است امسال من نیز نامزد شده اهم کارهایی که قصد دارم انجام دهم

اگه به من رای بدهیدقول میدهم

همانطور که طی این دوهفته اخیر شاهدید در تمامی مراسم عزاداری شامل تشییع و سوم وسالگرد هر قشر و قومی که در این شهر زندگی میکنند شرکت خواهم کرد وضعیت بهشت زهرا را بهبود خواهم بخشید تا دریک عصرهمزمان چند مراسم باهم با اکو های بلند در یک قطعه گوشتان را اذیت نکند یا گوشی خواهم گرفت و قبل از مراسم در اختیارتان خواهم گذاشت

 اگه به من رای دهیدقول میدهم

اسفالت شهر رابهبود خواهم بخشید تا دیگر در برابر یاران حساس نباشد  اگر حساس هم بود دیگر با خاک خالی چاله ها پر نکنم وبه قولی وصله کردن اسفالت را به نحو احسن انجام خواهم داد و هرکجا اسفالت اضاف اوردم همانجا اسفالت را خالی نکنم وبگم اینهم یک سرعت گیر وتا بعد موقع باران خیابان به دریاچه تبدیل نشود قول میدم قبل از خالی کردن ماشین اسفالت یک لوله هم زیرش بگذارم

شهر بازی برای فرزندان دلبندتان می سازم تا دیگر دلبندانتان در حسرت شهر بازی نباشند و مجبور شوید روزهای تعطیل به شهر سیرجان مهاجرت کنید و روزهای تعطیل تعداد شهربابکی هایی که در شهر بازی سیرجان هستند از سیرجانیها بیشتر باشد

وضعیت کت پله هایی که در ورودی شهر میباشد و مردم شهرم به ناچار بعنوان زیر گذر از انها استفاده میکنند را اصلاح کنم تا دیگر مجبور نباشید با دلهره عبور کنید شاید سقف ماشینتان با کف زیرگذر برخورد کند

وضعیت جاده اصلی را اصلاح خواهم کرد و چند دستشویی در مکانهای مختلف نزدیک پارکها احداث خواهم کرد تا دیگر مسافرین این دیار دربدر نباشند

وضعیت مسافر خانه ها را اصلاح خواهم کر تا دیگر مسافرینی که میخواهند در این شهر برای مدتی استراحت کنند در بدر نباشند

ابشار نزدیک تل سیاه را که سالهاست توسط کمکهای پرسنل مس ساخته شده را افتتاح و خودم با افتابه هم شده از بالای ان اب میریزم  تا فرزندانمان در حسرت ابشار نباشند

دیگر اجازه نمیدهم هرکس از اعضای شورا شهر رابه طرف منطقه خودش بکشد تا محله خودش را اباد کند و برای هم محلی های خودش پز بدهد و بگوید من انم که رستم بود پهلوان

تابلو ورودی شهر را که بر روی ان نوشته شده به شهر فیروزه و مس خوش امدید عوض خواهم کرد تامسافرین و رهگذران بر شهرم ریشخند نزنند که این چه شهری است که معدن مس وفیروزه دارد ولی هیچ گونه تغییری در ان احساس نمی شود در حالی که روستاهای اطرافش ار استانهای دیگر گوی سبقت را از او ربوده اند

حق وتو را حذف خواهم کرد تا تنها الودگیهای شرکت های اطراف شهرم  نصیب شهر نشود بلکه از پولهای کلانی به شهرهای دیگر سرازیر میشوند کمی هم نصیب شهرمان شود

دیگر نخواهم گذاشت اب بر خلاف قانون طبیعی به سربالایی حرکت کرده و مسئولین رفسنجان با کمال پررویی بگویند این اب حق مسلم ماست

خیابان محله بالا را بر اساس زوج وفرد پلاک اتومبیل ها تنظیم میکنم تا از ترافیک ان کاسته شود

عرض خیابانهای جدیدالاحداث را از 12 متر به 5/12 متر ارتقاء میدهم تا دراینده شاهد ترافیک در این خیابانها نباشیم

و کلام اخر اینکه نام شهر را عوض خواهم کرد شاید عدم پیشرفت شهرم به واسطه مشکل داشتن خود بابک ساسانی باشد

اگر میخواهید تغییر را احساس کنید یادتان نرود به من رای دهید

داستانک عمیق و زیبای دروغ های مادر !!

ستان من از زمان تولّدم شروع می‎شود. تنها فرزند خانواده بودم؛ سخت فقیر بودیم و تهی‎دست و هیچ گاه غذا به اندازهء کافی نداشتیم. روزی قدری برنج به دست آوردیم تا رفع گرسنگی کنیم. مادرم سهم خودش را هم به من داد، یعنی از بشقاب خودش به درون بشقاب من ریخت و گفت،:
” فرزندم برنج بخور، من گرسنه نیستم.”

و این اوّلین دروغی بود که به من گفت.

زمان گذشت و قدری بزرگ تر شدم. مادرم کارهای منزل را تمام می‎کرد و بعد برای صید ماهی به نهر کوچکی که در کنار منزلمان بود می‏رفت.  مادرم دوست داشت من ماهی بخورم تا رشد و نموّ خوبی داشته باشم. یک دفعه توانست به فضل خداوند دو ماهی صید کند.  به سرعت به خانه بازگشت و غذا را آماده کرد و دو ماهی را جلوی من گذاشت. شروع به خوردن ماهی کردم و اوّلی را تدریجاً خوردم.
مادرم ذرّات گوشتی را که به استخوان و تیغ ماهی چسبیده بود جدا می‎کرد و می‎خورد؛ دلم شاد بود که او هم مشغول خوردن است.  ماهی دوم را جلوی او گذاشتم تا میل کند.  امّا آن را فوراً به من برگرداند و گفت:
” بخور فرزندم؛ این ماهی را هم بخور؛ مگر نمی‎دانی که من ماهی دوست ندارم؟”

و این دومین دروغی بود که مادرم به من گفت.

.

قدری بزرگتر شدم و ناچار باید به مدرسه می‎رفتم و آه در بساط نداشتیم که وسایل درس و مدرسه بخریم. مادرم به بازار رفت و با لباس‎فروشی به توافق رسید که قدری لباس بگیرد و به در منازل مراجعه کرده به خانم‎ها بفروشد و در ازای آن مبلغی دستمزد بگیرد.

شبی از شب‎های زمستان، باران می‏بارید. مادرم دیر کرده بود و من در منزل منتظرش بودم. از منزل خارج شدم و در خیابان‎های مجاور به جستجو پرداختم و دیدم اجناس را روی دست دارد و به در منازل مراجعه می‎کند. ندا در دادم که، “مادر بیا به منزل برگردیم؛ دیروقت است و هوا سرد. بقیه کارها را بگذار برای فردا صبح.”  لبخندی زد و گفت:
” پسرم، خسته نیستم.”

ادامه نوشته